ENDUROFUN

Op naar de Atlantische oceaan. Waar we 2 weken geleden aan de Middellandse zee vertrokken zijn, eindigen we vandaag met onze avontuurlijke trip  aan de Atlantische oceaan.

Een trip vol van avonturen, en belevenissen, vol van teamspirit, anekdotes en verhalen die de rest van ons leven in ons geheugen gegrift zullen staan.

Kortom Trans Pyreneeën, een uniek concept waar iedere allroad rijder zich in kan vinden, te kiezen uit 2 delen, soft en hard, voor ieder wat wils.

Waar deel 1 vooral de beginnende allroad rijder zich laat thuis voelen, doet deel 2 de meer ervaren allroad rijder alle “noodzakelijke” dingen bieden om dat net dat ietsje meer te hebben….

Nu dat we de hoge Pyreneeën achter ons laten en we terug meer in de bewoonde wereld rijden valt het verkeer en de bebouwing terug op, winkeltjes, rode lichten, ietwat we de voorbije weken plezierig genoeg gemist hebben…



...

Zoals gisteren de de sms voorspelde heeft het de ganse nacht gestormd, hevige regen en rukwinden zijn nu ook hier “aangekomen”. Vermits het gisterenavond reeds begonnen is heb ik wijselijk besloten om eens een bungalow te huren, iets wat geen slecht idee is gebleken. Bij het krieken van de dag is het nog steeds hevig aan het regenen, een blik op de motor geeft aan dat mijn gekend koffiepotje is vol geregend! Dus het is nat geweest. 



Een dik uur later, tijdens een opklaring start ik...

Na een frisse natte nacht ontwaak ik met ijs op mijn slaapzak! Het vriest op 1200m hoogte…

Ik vond het al raar dat ik deze ochtend het frisser had dan normaal, blijkt het te vriezen…  Door de vocht en van mijn adem en mijn transpiratie, “zweet” mijn slaapzak in de MSR slaapzakovertrek, vandaar dat er ijs op stond. Door de felle (koude) wind kan de slaapzak toch wat uitwaaien alvorens ik deze inpak. Deze avond blijkt, door alle omstandigheden heen, dat hij zal kunnen  drogen…



...

Zoals algemeen geweten is deel 1 van Endurofun’s Trans Pyreneeën ideaal voor een beginnend allroad reiziger, mede door de goede campings die we aandoen, de fijne restaurants die we passeren, het makkelijkere terrein… dit alles maakt deel 1 basic, deel 2 daarentegen is net wat puurder, net wat moeilijker terrein…. en het wildkamperen zet helemaal de puntjes op de “i”.

Onze vaste klantengroep weet ondertussen wat ze mogen verwachten, diegene die dit jaar voor deel 2 kiezen zullen deels een nieuw getekende route voorgeschoteld krijgen, een route die het uiterste zal vergen van ons, onze uitrusting en voertuigen. Voor deze zware editie zetten we zelfs een assistentie jeep in met basic hulpgoederen, gaande van extra noodrantsoenen, zeer uitgebreide EHBO set en een kleine frigo…. een fris pintje boven op een heuvelkam op het eind van de dag smaakt immers beter dan een warme ...

Na een behouden thuiskomst uit Marokko begint nu de prospectie van de Pyreneeën, wat anders dan gepland, want in eerste instantie zou ik de ganse trans Pyreneeën narijden. Door het slechte weer dat Europa teistert ben ik van dat plan moeten afwijken. Deel 1 dat al reeds 3 jaar goed “in elkaar” steekt, laat ik “links” liggen en rij verder naar deel 2. Tijdens de voorgaande edities is gebleken dat deze regio veel te lijden, heeft onder de weersomstandigheden, vandaar zijn er alle jaren wegen onberijdbaar voor onze motoren. Door deze extra prospectie willen we dit uitsluiten, al blijft de kans bestaan dat er nog steeds wegen kunnen afgesloten zijn….

Een ander doel van deze prospectie is extra terreinkennis vergaren, want deel 2 is de “HARDCORE” versie!!! hardcore omdat we op de eerste en de laatste avond na altijd zullen wildkamperen!

in de mate van het mogelijke zullen we naargelang de weersomstandigheden het toelaten dit deze trip “uitproberen”….

Door de goede voorbereiding van Gecko outdoorshop...

Tijdens het ontbijt krijgen we het nieuws te horen dat de boot 4 uren vertraging heeft, dus dat we ook 4 uren later kunnen vertrekken. De meeste motorrijders besluiten hierop nog een laatste maal een tasje thee te gaan drinken in Tanger. Het weer is in orde, dus geen regen, dat vraagt om een terrasje te doen.

Rond één uur spreken we af om terug samen te komen om nadien in colonne via de kustlijn naar Tanger Med te rijden, de haven vanwaar wij uit vertrekken. Sommigen hebben in laatste instantie gekozen om vanuit de oude haven (naar Gibraltar) de oversteek te wagen.

Eens we in de haven zijn aangekomen begint het weer te regenen, het weer wat gans Europa in de ban houdt is ook hier van de partij. Weer staan we in volle regen, weer zijn we doornat. eens mens went aan alles, maar aan dit onderdeel net wat minder. Doordat de douane het nodig vinden alle voertuigen te controleren met een mobile scanner verloopt het aanschuiven tergend langzaam…. niet erg, enkel minder leuk als de hemelsluizen openstaan...

Onze hoop van gisteren op beter weer blijkt ijdele hoop te zijn geweest, we starten weer in volle regen en de temperatuur zakt nog meer, net 8°C is af te lezen op de display van de KTM 990. Onze avontuurlijke reis is extra zwaar geworden door de koude temperaturen en hevige regenbuien.



...

...

Na voor de meeste een plezante lange nacht op het plein of in de discotheek start de ochtend langzaam. Vele plannen een daguitstap of een bezoek aan één van de vele bezienswaardigheden die deze mooie drukke stad rijk is.

(Dieren)markten, leerlooierijen, enz staan vandaag op het programma, wijzelf kiezen voor een bezoek aan de tuinen van de gekende modeontwerper Yves Saint Laurent, een plaats waar deze tot rust wou komen in deze drukke levendige stad.

...

Traditiegetrouw is de rit van Aït Ben Hadou naar Marrakech een korte rit, een rit die een halve dag in beslag neemt en die volledig over asfalt verloopt. Vandaag dwarsen we het Atlasgebergte dat na de warme, zeg maar hete week, een zeer koude etappe zal zijn. We trekken over een hoogte van een dikke 2000m, de temperatuur zakt naar een 5°, een verschil van 25°.

Deze rustige dag maakt het mogelijk om weer enkele extra stops in te lassen, en te genieten van de mooie omgeving, plaatselijke cultuur, weekmarktjes enz. Het valt op dat na de voorgaande week van droogte we nu in een nattere koele omgeving terecht komen, alles kleurt groen, de omgeving “ademt” weer.

...

Na een zware voorgaande dag volgt er vandaag een makkelijkere etappe, de eerste 150km zullen door de mooie Marokkaanse Atlas verlopen, de laatste 30km zullen mooi offroad zijn dat start in de buurt van Oaurzazate, bekend om zijn vele filmdecors.

Na het ontbijt verlaten de motorrijders de mooie rivierbedding, na enkele ondiepe doorwadingen zetten we koers naar het Atlas gebergte, al zullen we pas morgen de Atlas oversteken....

Na een gezellige rustige  avond in het hotel in Zagora start de dag zoals gewoonlijk zeer zonnig. Het is al vroeg heel warm en het belooft een hete dag te worden. Velen zijn wat stiller, gisterenavond is nog lang nagekaart over de voorbije dagen en gebeurtenissen. Vele levens zullen veranderen, Afrika doet wat met een mens.

Gisteren na het binnenbrengen van de motoren bij Gordito, de garage die naam en faam verwierf ten tijden van de “echte” Dakar zochten de meeste deelnemers het stadje op, sommigen lieten zich scheren, ...

Om 9 u zitten alle motorrijders op de motor, vandaag maken we af wat gisteren niet gelukt is. Iedereen is moe, maar in volle verwachting van de dag. We rijden een korte etappe die zonder slag of stoot verloopt. Wel zien we hier de kinderen die zelf gemaakte spulletjes aan de man willen brengen, een teken dat hier veel toeristen passeren.

Het was weer zalig rijden….





...

Vandaag start de befaamde legendarische Dakar zandetappe, de schrik van menig motorrijder, de droom van de enduristen die vandaag zal uitkomen, een belevenis die zoals zal blijken die lang zal bijblijven. We hoeven niet heel vroeg te vertrekken (dachten we ) vermits de pistes er goed berijdbaar bij zouden liggen. Het klopte,

...

bekijk alle foto’s op

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.324342907628218.80264.198614233534420&type=3

Door het grote onweer van gisteren annuleren we vandaag de bergetappe, het offroad zou te gevaarlijk kunnen zijn, niets is minder waar… we zullen vandaag weer en dag beleven vol avonturen, al kon niemand dat voorspellen. Na een nacht vol gesnurk wat door de vermoeidheid niemand stoorde! genieten we van het ochtendgloren in volle zon, de hemel is staalblauw, de zon fier te schijnen, al heeft ze ons gisteren in de steek gelaten. Ondertussen is de stad Bouarfa zijn wonden aan het likken, het en der zijn de beambten de wegen aan het herstellen die weggespoeld zijn, de parking waar wij verbleven stond letterlijk onder een laagje water van 5cm. Het is erg geweest, communicatie is uitgevallen, vele  nutsvoorzieningen hebben het zeer zwaar te verduren gehad, we zien steeds opnieuw dezelfde taferelen, ondergelopen woestijnvlaktes, grote putten in de weg gevuld met water…

Wat vandaag een asfalt etappe zou zijn die “maar” 350km zou bedragen en “snel” verreden zou worden, maar weer staan er vandaag ons...

Vroeg op, 5.45u, ééntje is om 3.45u opgestaan, hij had zijn gsm nog op Belgische tijd staan, dus nog 2 uur vroeger! maar de sterren stonden mooi, dus bleef hij wakker.

Het kamp ontwaakt langzaam, de keukencrew draait op volle toeren, vandaag nemen we allemaal een picknick mee, want de kans dat we tegen de middag in de bewoonde wereld zijn is klein.

...

Na een relatief korte nacht voor de organisatie blijkt het weer volledig opgeklaard te zijn, dus de plannen blijven ongewijzigd, de stad waarin we verblijven is wordt ook wel de blauwe stad genoemd, omwille van het feit dat sommige huizen blauw gekleurd zijn. ...

Ondertussen dag 3 van Trans Marokko, het is maandag ochtend, de Paasvakantie is voor velen gestart. Wij komen later vandaag aan in Tanger vanwaar we een verbindingsrit moeten rijden van 120km tot in het eerste kamp. Het is algemeen geweten dat Tanger geen goede plaats is om te  verblijven en je best dadelijk verder rijdt, geen problemen zoeken is de gedachtegang.

Het eerste kamp zullen we opslaan in Chefchouan, op  camping Azilan kunnen we rustig onze bagage herschikken en ons voorbereiden op morgen. Daar zijn ook alle andere deelnemers,  deelnemers met motoren en deelnemers met de jeeps.

Ondertussen hebben we het nieuws gekregen dat de boot vertraging heeft op het geplande schema, we zullen niet om 14u in Tanger zijn, maar pas om 18:30u!Dus reken zonder problemen nog een dik uur erbij om aan alle controleposten te passeren en nog even geld te wissel… Dus het zal een nachtelijke 120km worden, hopelijk zijn de wegen goed berijdbaar. Het avontuur begint, dat is net nou wat we iedereen proberen...

Zondag 1 april, de grap kwam er niet, wel kregen we enkele leuke van het thuisfront te horen, zoals de bediende die op zijn bureau het papiertje vond “meneer De Leeuw contacteren op dit nummer” dat uiteindelijk uitgaf in de Zoo van Antwerpen.

De groep die in Girona verbleef was serieus bezig bij de reis, het grapjas gedeelte bleef even weg, het zal wel terugkomen naarmate de reis vordert. Iedereen heeft een gezonde stress over hem, een laatste controle van de motor, de bevestiging van de laatste bagage wordt om net voor 8u onderbroken door een roep vanuit Debbie’s keuken” het ontbijt staat gereed”. Zoals alle voorgaande keren is ook het ontbijt weer piekfijn in orde, de tafel was weer rijkelijk gevuld, de sfeer zit er dadelijk in…...

Na een verbindingsetappe van Toscane langs de Azurenkust treffen we elkaar in Girona, in de B&B Olé komt een deel van de Marokko reizigers samen. Een ander deel zien we daags nadien in de haven van Barcelona waar we met de Italiaanse rederij naar Marokko varen. Nog een ander deel zien we op Marokkaanse bodem, zij zijn naar het zuidelijkste puntje van Spanje gereden om daar de korte oversteek te nemen.

Sommigen zijn al rijdend met de motor hier geraakt, anderen hebben geopteerd om samen te rijden met de auto en de motoren op de aanhangwagen te plaatsen.

...

Zoals ze hier gewoon zijn start  en eindigt de dag met zon, en zoals al eerder verteld is de site waar we verblijven prachtig.

 

...

Na een zalige nacht in een Zwitsers bed aan het Italiaans sprekend gedeelte van Zwitserland start de dag met volop zon, een beetje fris, waarschijnlijk door de hoogte in de bergen zet ik koers naar TOSCANE.

Al veel van gehoord, maar nog nooit zelf geweest. Na enkele uren rijden en na het passeren van Milaan arriveer ik in de Toscaanse regio, en laten we het voorzichtig stellen, wat ik gehoord heb is niet overdreven.

Door de goede wegbeschrijving die ik van de eigenaar van het hotel/hoeve gekregen heb vertrouw ik vanaf Siena op de routebeschrijving, en niet zozeer op de gps. Het landgoed waar we in September zullen vertoeven ligt “ver” van de bewoonde wereld, niet ver op zijn Afrikaans, maar wel Europees ver. Maw na het doorkruisen van enkele piepkleine dorpjes moet ik een onverharde weg opdraaien die me na 3km op het landgoed zal brengen. En ja, de beschrijving klopte. En het is er muisstil. Je ziet dat het toeristisch seizoen nog niet begonnen is, al valt “toeristisch” hier onder een andere indeling.

...

Zoals de meeste die ons volgen wel weten start eind deze week Trans Marokko, het soft offroad avontuur
van Endurofun & Livingstone projects. Vermits we nog een weekje nodig hadden om
Toscane offroad op punt te zetten, hebben we er gebruik van gemaakt nu
al naar Toscane te “bollen”.

Nieuws ten huizen Endurofun!

Door de samenwerking met Continental kunnen we bij de Endurofun events weer wat extra aanbieden…

Buiten de reeds gekende en gegeerde gadgets leggen we de lat nogmaals een tikkeltje hoger!

ALLE DEELNEMERS VAN DE ENDUROFUN EVENEMENTEN KRIJGEN EEN WAARDEBON OP DE DAG VAN HET EVENT AANGEREIKT.

HOE GA JE TE WERK:

JE KOOPT EEN SET Continental TKC 80

...

561555 bezoekers, tal van verhalen, tal van nieuwe mogelijkheden… 2012 belooft een druk en avontuurlijk jaar te worden.

tot binnenkort of tot op de beurs van Utrecht 23-26Februari.



met dan aan Motocare

De laatste loodjes wegen het zwaarst, na al een dikke week op wat blijkt een zeer succesvol salon te zijn beginnen de meeste standhouders er vermoeid uit te zien…

Gebrek aan daglicht en zonneschijn doen een mens zowaar op automatische piloot leven… maar ook dit kan geklasseerd worden onder avontuur…

Alle dagen blijken zeer druk te blijven, wat de foto’s en de straffe verhalen ten goede komt.

Onder de noemer jong en oud, jong geleerd & gewoon tof publiceren we onderstaande foto’s.



...

Het kan niet alle dagen feest zijn, maar toch proberen we…

Het blijft steeds een gezellige drukte op het salon, we zitten nu bijna aan 300 000 bezoekers, ook al is het salon al bijna een week bezig, toch blijft er altijd wat te beleven.



Kom eens proeven van de Bike design sfeer

 

...

Na een druk wekend waar we al 174000 bezoekers over de vloer kregen is het nu poetsen geblazen, de vele motoren worden nog eens extra gepoetst om ook weer deze lange dag en tijdens de nocturne er weer piekfijn uit te zien.



Ondertussen is de Dakar in Argentinië afgelopen en heeft KTM weer talrijke successen geboekt… Ceriel Deprez stond op het hoogste schavotje, Mark Coma op het tweede. In de top 10 bevonden zich 8 KTM’s, in de top 20, 15!

Nog noemenswaardig is het feit dat Ryan Dungey zijn eerste overwinning...

Stormloop op de Endurofun stand, zeker tijdens de nocturne..

Wel viel het  op dat de Endurofun  “hostess” net wat meer bekijks  had dan deze van BMW, KTM, Aktief, Dunlop en Bike design…

We denken het antwoord te weten… Het was weer Endurofun… kijk onderaan…



...

Na 3 rustige dagen, Vipdag met opening door Prins Filip, pers dag en dan gisteren de eerste “gewone dag”. In het totaal zijn er al een 41000 bezoekers geregistreerd.

Vandaag is het ontzettend druk, ook op de nocturne die tot 22.00u duurt wordt veel volk verwacht.

Ook morgen, Zaterdag, en Maandag is het nocturne tot 22u.

Nieuw is dat we aan de bezoekers van de Endurofun stand een reis kunnen verloten, aangeboden door Mobike hotel .

Vraag naar uw “pasje”, ga het “uploaden” aan de Febiac zuil en maak kans op diverse prijzen.

 

Wat zaterdag betreft voorzien we een special act, tussen 20 en 22u… laat u verrassen….

 

Diegene die ons kent weet dat we steeds op zoek zijn  naar vernieuwende events, toffe low budget reizen,… zolang er maar avontuur aan vast zit.

Zo stellen we jullie graag TOSCANE OFFROAD voor… Kijk snel op volgende link.

http://www.endurofun.be/Evenementen/OffroadReizen/TOSCANEOFFROAD.aspx 

...

Na een lange trage ochtend, lees 2uur in de auto en in de file…. ja ik weet het, het is een motorsalon en wij schamen ons dat we bij de auto zijn gekomen.. bereiken we net voor opening onze stand. Na nog enkele kleine wijzigingen (lees meer zand aangevoerd) start te presentatie van Febiac.

Febiac de organisatie waar wij samen mee in de cluster staan, met onder andere Mobike hotel, Tripy en nog enkele andere.

Voor de toegestroomde pers werd een uiteenzetting gegeven door Stijn Van Cuijk en andere notabelen over het motorwereldje en het motorrijden algemeen.

Een aandachtspunt was de mobiliteitsstudie, aangevraagd door Michel Sebastiani, directeur van KTM Belgie. Deze studie heeft aangetoond dat als er meer motorrijders zouden zijn in het verkeer, er merkelijk minder files zouden ontstaan in de spitsuren. De juiste...

Het motorsalon gaat van start. De stand is opgebouwd, de sfeer zit erin. Kom zeker eens langs, Team Endurofun verwelkomt jullie.

...

Na enkele dagen begint iedereen terug de Europese “gang van zaken” gewoon te raken…. soms net voor of net na de dip…

Wat was Afrika toch mooi…

Heimwee met een gevoel van “ik wil terug gaan” steekt de kop op…

Plannen worden gemaakt, mails kruisen elkander, alles moet rijpen, next year we will go back…

Zo te horen zal de editie 2012 plezant gaan worden, enkele 2011 Challengers gaan terug mee…

 

Komt goed….

The Dakar Challenge.. LIVES on!



Met dank aan het ganse team Dakar Adventure Challenge

Met name in het bijzonder aan Gert Duson en Cecile van Hattem voor het veilig thuisbrengen van alle deelnemers en de perfecte organisatie

Benny & Daisy en Suusje voor de catering en alles errond

Joris en Ronny, dokter Peter en de mekaniekers Danny en Silvie  die gezorgd hebben dat iedereen de eindmeet bereikt heeft.

Met dank aan Motocare (www.motocare.be) voor alle wisselstukken, tijd en energie…

...

...

Na voor de meesten een woelige korte nacht begint de ochtend in stijl, een uitgebreid ontbijtbuffet op deze prachtige locatie doet de wekenlange avontuurlijke omstandigheden vergeten.

Niet dat het tijdens de voorgaande weken niet lekker of niet fijn was, maar eens aan een tafel zitten met een wit tafellaken vormt een schril contrast.

Vandaag voorzien we de start omstreeks 11u, dan zetten we koers naar Lac Rose… uiteindelijk de droom die voor velen werkelijkheid wordt.

Na een helse tocht door het centrum gevolgd door overvolle wegen die zoals gewoonlijk irreële situaties met zich meebrengen slaan we een onverharde weg in, nog enkele kilometers en we zullen aan Lac Rose zijn… was het niet dat de ingeslagen weg voor sommigen een weg des oordeels zou blijken, een laatste challenge die door het Dakar team moest overwonnen worden.

Een jeep van de organisatie verloor de koppeling, dan maar verder zonder, en Dieter de Duitse challenger zijn benzinepomp gaf de geest op 8km van Lac Rose…

...

Het einde is in zicht, de sfeer is uitgelaten en tevens bedrukt, het avontuur waar zolang naar geleefd is eindigt weldra, reden genoeg om melancholisch te zijn.

Zo lang ernaar uitgekeken, zolang voorbereid, zolang ernaar toe geleefd…. Dakar is in zicht, maar vooraleer we Lac Rose aandoen moeten we nog 1 maal overnachten, deze keer niet zoals de vele andere keren in het zand tussen de mieren, muggen, kevers en al het ander ongedierte, deze keer is het in luxe.

Hotel Espadon in de baai van Saly te Mbour, een waar paradijs waar menig toerist uithangt, de toeristen die samengepropt in een busje door het “land” gaan rijden, ietwat wij dagelijks aan het doen zijn.

Door onze manier van reizen, met onze motoren zijn we zeer dicht met de bevolking gekomen, hebben we geproefd en beleeft van  het echte Afrika…

Elke challenger heeft het verdiend, iedereen is zichzelf tegen gekomen, iedereen heeft bijgeleerd, iedereen heeft moeten doorbijten, steeds opnieuw, steeds er tegenaan…..

Morgen...

Ik...

Het avontuur loopt stilaan ten einde…. Libië Rally was eigenlijk het begin van avontuur… We gingen er in februari naartoe gaan maar door de omstandigheden daar ging dit niet door… Dan maar een ander avontuur voor ons Suus… De Dakar Adventure Challenge zou het worden…  Een challenge voor mij als persoon, als mama en als vrouw… Zou dit mij kunnen bekoren??? Lange teksten of antwoorden zijn hier niet voor nodig, een volmondige JA is het zeker geworden… Een super organisatie team waar ik in ben beland… Daisy, mijn ma’ke tijdens de reis, die me steeds in alles volgt… Benny, mijn pa’ke, die steeds klaar staat voor een welgemeend knuffelke… Joris, mijn maatje, altijd bereidt om te helpen en er voor me te zijn… De Ronny, met zijn speels karakterke… Cecile, een vriendin voor t leven, we delen het gemis van ons gezin, en we lachen om de stomste dingen …...

 

ALLE FOTO'S en

ALLE ALBUMS

kijk, proef en geniet

om alle reeds verschenen artikels lezen klik op de grijze gearceerde datums in de kalender links bovenaan. 

Zand in de slaapzak, kokendhete cros botten waar je voeten in beginnen te stomen, zand in de kousen, 43°c met brandende zon in het gezicht, warm water uit de camelbag om te drinken, muggen die de nacht onveilig maken, hete dagen/koude nachten, zwoele dagen/ zwoele nachten, zweten als een rund, kou lijden in de regen in het Atlas gebergte, stof in de ogen, uitgedroogde neus vol met stof, blaren op de voeten, steeds lichte diarree, alle dagen kilometers rijden, warme cola in de winkels, toilet in de natuur, slapen wanneer je tijd hebt, omvallen van vermoeidheid, de zoveelste politiecontrole, het moordend verkeer, overlopende geiten, ezels en dromedarissen, slechte asfalt met gevaarlijke diepe putten, kleurrijke gewaden, lachende gezichten, vriendelijke mensen, zeer mooie natuur, magische landschappen….

Vriendschap onder de motorrijders, ondersteuning van het professionele team en whisky Cola.

I LOVE AFRIKA

I LOVE THE DAKAR CHALLENGE

Zoals aangekondigd zal vandaag het één van de lastigste ritten van de challengers worden…  Samen met de bloedhete temperatuur van 43° in de schaduw vormt een uitputtende situatie. Maar het is weer het afzien waard, vermits we nu in zwart Afrika aan het rijden zijn is niets te vergelijken met voorgaande weken.





...

Na een lawaaierige korte nacht door toedoen van geplande korte rit vandaag vertrekken de challengers voor een 50km lange offroad piste door de wetlands en het natuurreservaat. De toegangsprijs van het natuurreservaat bedraagt 1000 Ougyra. Na een korte babbel met de parkwachter passeert ons een leguaan op zijn duizendste gemak. Al van het begin van deze piste word het duidelijk dat we weer wat unieks voorgeschoteld krijgen, zoals kleine vissersdorpjes die links en recht van de dijk in de wetlands opduiken en fauna en flora.

Ook slangen tot 12 meter en krokodillen zijn na de tientallen vogelsoorten de bewoners van dit reservaat wat zich uitstrekt tot de Senegal rivier.

 



...

Onder een bloedhete zon start de relatief korte rit richting Senegalese grens, maar vooraleer we deze oversteken verblijven we nog één nachtje op Mauritaans grondgebied. Deze “lodge” zou in Europa een zeer groot potentieel hebben door zijn ligging en door de aangeboden faciliteiten. Maar niets is minder waar, hier in Mauritanië heeft dit concept geen kans van slagen. Nu voor het volledig verloedert is doen het kampement nogmaals aan, wie weet is het een bouwval binnen enkele jaren… Afrika.



...

Hallo allemaal, ook dan even een stukje tekst van mij. Ik ben nu ruim een week mee op pad met de motorrijders en ze doen het echt al top ! Zand schrikt nu niet meer af, ze zijn perfect de zand pistes doorgekomen van de Banc d’Arguin en hebben er echt lol in gehad, trots op hun prestaties en terecht!! Mauritanië is een raar land, de steden zijn erg vies met overal afval, maar de leegte van het landschap tijdens die honderden kilometers om dit land te doorkuisen zijn prachtig. De woestijn verandert vaak van kleur en is adembenemend, de leegte geeft een heel gelukzalig gevoel. Om de 50 à 100 kilometer word je aangehouden door politie, in het midden van de woestijn, maar je geeft je fiche met al je gegevens en na een vriendelijke woordenwisseling kun je weer doorrijden. De afgelopen anderhalve dag hebben we op het strand van het natuurpark Banc d’Arguin doorgebracht, waar we erg genoten hebben van de rust, de zon, kampvuur en overheerlijke verse vis gevist door Gert, Alex, Peter en natuur talent Hans! Af en toe...

Nach 14 Tagen ist es nun auch fuer mich an der Zeit etwas zu schreiben.

Ich bin der einzige Deutsche in der Gruppe und fuehle mich absolut wohl. Es war ein von mir lange gehegter Traum genau diese Reise zu unternehmen. Auf den Veranstalter kam ich durch einen Artikel in der Zeitschrift “Motorrad Abenteuer” im April diesen Jahres.

Nach der Kontaktaufnahme mit Cecile ging alles ganz einfach und problemlos. Alle Infos kamen schnell und genau, Fragen wurden beantwortet. Meine KTM 950 S Adventure, Bj. 2003 habe ich ueber die letzten Jahre nach und nach fuer eine solche Reise mit viel Hingabe umgebaut, da ich in der Naehe von Touratech wohne ist klar das ein Grossteil der Umbauteile von dort stammen.

Der Artikel war fuer mich der Wink mit dem Zaunpfahl – wenn nicht jetzt – wann dann. Meine Freundin Anne trat mir dann auch noch in den Allerwertesten (vofuer ich ihr sehr dankbar bin), wissend dass  mir das keine Ruhe lassen wuerde.

Nachdem dann auch endgueltig klar war, dass ich an dieser...

Na de anderhalve dag rust begint de deze dag met 50km door de zandbak, zand-en gravelstroken  wisselen elkaar af. Ondertussen meten we al 35°.

De eerst opgestelde woestijnroute van vandaag wordt gecanceld vermits zij te “verzand” is en dus net wat te moeilijk, door de terreinkennis zorgt de organisatie voor een makkelijker alternatief.

Ook starten we vandaag met onze malaria pillen, vermits we vanaf morgen in malaria gebied zullen vertoeven… de organisatie houdt alles in de gaten… Ook de meegereisde dokter doet regelmatig een rondvraag over kleine klachten van de challengers, dit om niets van kleine wondjes tot diarree laten uit te groeien tot een groot probleem.



...

Vilvoorde, oktober 2005. Eric Goens, directeur informatie van VTM, roept me bij hem op bureau om te vragen of ik in januari naar de rally Dakar wil gaan om een nieuw programma te maken voor VTM. Koen Wauters rijdt opnieuw mee en VTM wilt een programma over de rally waar ook vrouwen naar kijken. Een kolfje naar mijn hand want ik weet alles over vrouwen en niets over rally, zo denken ze in Vilvoorde!

20 dagen lang volg ik een aantal Dakaristen in hun avontuur van Lissabon naar Dakar. 20 prachtige dagen door Marokko, Mauritanië, Mali, Guinee en Senegal. Afrika is voor mij geen onbekend terrein, maar de ruwheid van het Atlasgebergte in Marokko en de oneindigheid van de woestijn in Mauritanië raken me. Enkel kreeg ik de kans om deze gebieden te leren kennen binnen de gesloten gemeenschap van een bivak. De rest van dit natuurschoon zag ik alleen maar via de beelden die binnenkwamen in de montageruimte van het hercules vliegtuig op de tarmac.

Op 20 januari van dit jaar kom ik terug uit Argentinië na mijn...

Te mooi om waar te zijn….

Waar we gisteren in de namiddag aankwamen op de camping in het vuile Nadhibou zullen we vandaag op 50km van de bewoonde wereld ons bivouac opbouwen, in cap Tafarit, een baai in één ‘s werelds visrijkste natuurgebieden.

De ochtend begint met de zoektocht naar een bankautomaat om even te pinnen, de challengers hebben geluk, deze stad heeft er één! En wonderwel het werkt met Visa net zoals bij ons. Nadien nog even tanken en een watervoorraad indoen en dan begint het…. de rit van 230km waarvan 50 in los zand.



...